Bebek Gelişimi, Çocuk Gelişimi

Çocuklar Artık Neden Dışarıda Oynamıyor?

Özgürce seçilen açık hava oyun aktiviteleri sayesinde çocuklar, sosyal yeterlilik, problem çözme, yaratıcı düşünme gibi yaşam için gerekli olan bazı becerileri öğrenerek fiziksel, duygusal, bilişsel ve sosyal olarak büyürler.

Clements 3-12 yaş arası çocuğu olan annelerle bir çalışma yapıyor. Amaç; kendi çocukluk oyun deneyimleri ile kendi çocuklarının oyun deneyimleri arasında karşılaştırma yapmak ve çocuklarının gerçekte ne kadar dışarıda oynadıklarını ve açık hava oyununun gelişimsel faydalarından yararlanma derecesini keşfetmektir. 830 anneye kendi çocukluk oyun deneyimleri hakkında bir dizi soru soruluyor (çocukken annenin en çok oynadığı yer ve şu an çocuğunun oynadığı yer vb.) ve sonuçlar bakıldığında annelerin %85’i bugünün çocuklarının daha az dışarıda oynadıklarını bildiriyor. Böylece kendilerini izole ediyorlar ve iç mekanla sınırlı kaldığında, çocuklar yaratıcı, kendine güvenen ve bağımsız bireyler olmaktan çıkıyor.

Çalışma, günümüz çocuklarının bir önceki nesilden daha pasif ve hareketsiz bir yaşam sürdükleri fikrini daha da güçlendiriyor. Çalışmaya katılan annelerin %85’i, çocuklarının televizyon izlemesini ve bilgisayar oyununu oynamanın, dışarıda oyun oynamamasının bir numaralı nedeni olarak tanımlıyor. Çünkü büyükşehirlerde yaşayan bazı katılımcıların çocukları oyun alanı eksikliği yaşıyor. Bunun sebepleri ise; kentleşme, mahalle oyun alanlarının ticari kullanımı, otomobiller ve ticari ulaşım, açık hava oyun alanlarının kaybı iken, pek çok belediyenin parklara ‘Çimden Uzak Dur’ tabelaları asması da bir diğer sebep olarak söylenebilir.

Kentleşme sonucu oluşan aceleci yaşam tarzı her defasında yaratıcılığımızdan bir parçayı daha alıp götürüyor. Genellikle bu yaşam tarzı çocuklara da yansıtılıyor. Zamana karşı yarışan çocuklar hızlandırılmış kalıplarla düşünmeye alıştırılıyorlar. Kullanma talimatı hazır verilen araçlar, kalıp halinde ezberlenen dersler hatta nasıl oynanacağı tarif edilen oyunlar. Sonuç; sabırsız, durunca sıkılan, sakinleşemeyen, dikkati dağınık, sadece teknolojik oyunlarla sakinleşebilen çocuklar.

Kaynak: Clements, R. (2004) An Investigation of the Status of Outdoor Play. Hofstra University, Hempstead, USA. Contemporary Issues in Early Childhood, Volume 5, Number 1

Listeye geri dön

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir